Araştırmalar, insanların kalsiyumun tadını alıyor olabileceklerini ve bu tadın sevilen tadlar arasında yer almadığını gösteriyor. Bu da, sağlığımız için çok önemli olmasına karşın, çoğu insanın neden yeteri kadar kalsiyum almıyor olduğunu açıklamanın bir yolu olabilir.

Büyük oranda kalsiyumdan meydana gelen tebeşirin acımsı garip tadını düşünecek olursak, birçok kişinin kalsiyumca zengin olan ıspanak, Brüksel lahanası ve karalahana gibi besinleri neden çok fazla sevmediğini da bu hipotezle açıklamak oldukça mantıklı.

Dilin kalsiyum tadını alıp alamadığını ortaya çıkarmak isteyen araştırmacılar, 40 farklı fare ırkına su ve kalsiyumca zengin ikinci bir sıvı vererek işe başlamışlar. Her iki sıvıyı da tadan farelerin büyük bir kısmı, seçimlerini su içmeye devam etmek yönünde kullanmışlar. Yalnızca tek bir fare ırkı (PWK) özellikle kalsiyumca zengin sıvıyı tercih etmiş. Bu ırkın da, dildeki tad almaçlarından sorumlu olan genlerin farklı bir formunu taşıdığı ortaya çıkarılmış. Araştırmacıların diğer bir ilginç bulgusu da, bu fare ırkında, kalsiyum tadının “tatlı” algısından sorumlu olan tad almaçlarınca algılandığı olmuş.

Bu genler şimdilik yalnızca farelerde çalışılmış durumda. Ancak, araştırmacılar aynı durumun insanlar için de söz konusu olabileceğini düşünüyorlar. Özellikle de vücudun kalsiyum düzeyini ciddi oranda düşüren gebelik gibi hallerde, insanların kalsiyumca zengin gıdalara “aşermelerinin” bunun bir göstergesi olabileceğini söylüyorlar.

Söz konusu bulgunun insanlarda da doğrulanması, kalsiyumca zengin içeriğe sahip besinlerin tad zenginleştirici maddeler yardımıyla daha “cazip” hale getirilmesine yardımcı olabilir. Bu da, osteoporoz (kemik erimesi) başta olmak üzere çeşitli hastalıkların önlenmesi için önemli bir adım sayılabilir.

Haber Tarihi: 20 Ağustos 2008
Kaynak: www.sciam.com